Het is zonder meer een van ’s werelds meest invloedrijke en populaire (hard)rockbands aller tijden. Thin Lizzy, uit Ierland afkomstig, maakt sinds de jaren zeventig furore met aanstekelijke en tijdloze rocksongs als ‘Jailbreak’ en ‘The Boys Are Back In Town’. Aanvankelijk met de flamboyante zanger en bassist Phil Lynott stevig aan het roer. De invloed van gitaristen als Brian Robertson en Scott Gorham valt echter ook niet te onderschatten. Na de dood van Lynott in 1986 lijkt Thin Lizzy definitief een gedane zaak, maar vanaf de jaren negentig duikt de groep in verschillende incarnaties weer op. En wie de heren de laatste jaren zag optreden, die weet dat Thin Lizzy met een arsenaal aan tijdloze rocksongs nog altijd een weergaloze show neerzet.

Bezetting Thin Lizzy (onder voorbehoud):

Scott Gorham, Brian Downey en Darren Wharton (originele muzikanten van Thin Lizzy die gespeeld hebben met Phil Lynott), verder Damon Johnson op gitaar (Alice Cooper), Marco Mendoza (Whitesnake, Ted Nugent) op bass en 'The Almighty' Ricky Warwick voorziet de zang en gitaar.

Support act zijn de Paceshifters uit Zwolle.

RECENSIE VAN HUN LAATSTE SHOW IN HAARLEM OP 7 FEBRUARI  2012
al jarenlang samen de Thin Lizzy kar getrokken te hebben besloten gitaristen Scott Gorham en John Sykes uit elkaar te gaan. Gorham ging door en kwam eind 2010 met een nieuwe line-up op de proppen waarin o.a. oudgedienden Brian Downey (drums) en Darren Wharton (keyboards) waren teruggekeerd. Naast Gorham was Vivian Campbell (Dio, Def Leppard) aangetrokken als gitarist  en met Marco Mendoza (bas) en Ricky Warwick (zang/gitaar) was het boeltje compleet.

Vooral de aanstelling van Warwick als frontman zorgde in eerste instantie voor gefronste wenkbrauwen maar tijdens de tour begin vorig jaar (waaronder een kolkend Paradiso) was het juist hij die indruk maakte met zijn persoonlijkheid en stem die veel gelijkenissen heeft met Phil Lynott. Ook de terugkeer van Downey was een schot in de roos omdat hij voor een groot deel verantwoordelijk is voor het typische Thin Lizzy geluid. Toch leek de band op Bospop later dat jaar de echte bezieling te missen en kwam het optreden nogal plichtmatig over. Gelukkig is daar in het Patronaat niets van te merken want de band blijkt in grootse vorm te verkeren.

Het geluid is perfect, de sfeer prima en de heren hebben er duidelijk zin in. Nieuwe gitarist Damon Johnson is een aanwinst en heeft veel meer chemie met Gorham dan Campbell had. Maar het is vooral Warwick die de show steelt deze avond. In vergelijking met vorig jaar staat hij nog overtuigender op het podium, is hij nog beter gaan zingen en is zijn uitstraling hartverwarmend. Wat een klasbak! Ook de chemie tussen de overige bandleden straalt er vanaf.

Het Patronaat is wel goed gevuld en zoals gezegd is de sfeer uitstekend. Maar dat kan ook niet anders met nummers als Are you ready, Jailbreak, Cowboy song, Rosalie, Killer on the loose, The boys are back in town, Still in love with you en Don’t believe a word. Hoogtepunten zijn de juweeltjes Emerald en Black rose met Gorham en Johnson in de hoofdrol. Ondanks dat de setlist niet of nauwelijks verschilt met vorig jaar maakt Thin Lizzy grote indruk deze avond en kan op deze manier nog jaren mee.